Nazwa „Jastrzębia Góra” pojawia się po raz pierwszy w połowie XIX w., w wersji niemieckiej („Habichtsberg”). Okres świetności Jastrzębiej Góry jako miejscowości wypoczynkowej rozpoczął się natomiast we wczesnych latach 20’ XX wieku, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości.

Znacznie dalej sięga historia Rozewia, obecnie części Jastrzębiej Góry. Po raz pierwszy ta nazwa geograficzna została wymieniona w 1359 roku, w dokumencie nadającym ziemię rycerzom Janowi Cluckowowi i Maciejowi Cunikenowi. Rozewie znane jest szeroko jako lokalizacja latarni morskiej (stojącej w tym miejscu od 1822 roku) o najsilniejszym obecnie świetle nad Bałtykiem.

Na wybrzeżu klifowym położony jest sławny wąwóz Lisi Jar, w którym – jak głosi legenda – wylądował król Zygmunt III Waza po nieudanej próbie odzyskania tronu Szwecji. Miejsce to upamiętnione zostało obeliskiem z rzeźbą orła, pierwotnie ustawionym w 1932 roku, zniszczonym w trakcie okupacji i odrestaurowanym dopiero w połowie lat 90’ XX wieku.

Do II wojny światowej Jastrzębia Góra rozwijała się intensywnie w kierunku ekskluzywnego letniska – w tym czasie powstały liczne wille i domy wczasowe. W 1938 roku na plażę zaczęła zwozić wczasowiczów z wysokiego klifu winda „Światowid”, która po wojnie została uruchomiona dopiero w 1966 roku i działała do 1969 roku. W roku 1975 Jastrzębia Góra została częścią Władysławowa.

Mimo wojny Jastrzębia Góra nie straciła swojego ekskluzywnego, letniskowego charakteru. Co sezon pojawiają się tu nowe, interesujące atrakcje, a właściciele istniejących obiektów – takich jak Hotel Astor – robią wszystko, aby były one wciąż unowocześniane i służyły odwiedzającym tę piękną miejscowość coraz lepiej.

(fakty z historii Jastrzębiej Góry na podstawie www.jg.gd.pl)